Proteinogram

Proteinogram jest elektroforetycznym rozdziałem białek surowicy na 5 podstawowych frakcji o różnej zdolności poruszania się w polu elektrycznym: albuminy α1-globuliny i α2-globuliny (alfa-globuliny) β1-globuliny i β2-globuliny (beta-globuliny) γ-globuliny (gamma-globuliny) Dominującymi białkami w poszczególnych frakcjach, mającymi wpływ na obraz rozdziału elektroforetycznego są: frakcja α1-globuliny: α1-antytrypsyna, α1-kwaśna glikoproteina, frakcja α2-globuliny: α2-makroglobulina, haptoglobina, frakcja β: transferyna, β-lipoproteina, C3-dopełniacz, IgA, frakcja γ: IgA, IgG, IgM, IgE, IgD, CRP. Poszczególne typy zmian proteinogramu są charakterystyczne dla określonych grup schorzeń np. niedobór α1-antytrypsyny i hipoalbuminemia występują w stanach zapalnych i chorobach wątroby. Zasadnicze znaczenie diagnostyczne proteinogramu polega na wykazaniu obecności dodatkowych prążków (frakcji), mogących odpowiadać białkom monoklonalnym. Stwierdzenie obecności tych frakcji jest punktem wyjścia do dalszej diagnostyki. Wskazaniem do wykonania badania jest diagnostyka: stanów zapalnych, chorób wątroby, zespołu nerczycowego, chorób nowotworowych i stanów z podwyższonym OB. Proteinogram należy wykonać w przypadku uzyskania nieprawidłowego wyniku stężenia białka całkowitego, a szczególnie w hiperproteinemi (diagnostyka białka monoklonalnego) w celu określenia jego przyczyn.