Interleukina 6

IL-6 jest cytokiną o działaniu plejotropowym. Wytwarzanie IL-6 nasila się (nawet 100 krotnie) w przebiegu z ostrych reakcji zapalnych, w wyniku urazu mechanicznego, oparzeń, zakażenia, procesu nowotworowego, stresu lub śmierci mózgowej. Stężenie IL-6 jest czynnikiem predykcyjnym komplikacji powodowanych przez nierozpoznane urazy związane z wypadkami i oparzeniami oraz urazy pooperacyjne. Il-6 stymuluje syntezę CRP i białek ostrej fazy, stąd jest wcześniejszym markerem zapalenia niż syntetyzowane w wątrobie białka ostrej fazy, np. CRP. Posiada działanie pirogenne i wpływa na syntezę glikokortykosteroidów. Znaczący wzrost stężenia IL-6 następuje w chorobach zapalnych (zapaleniu otrzewnej, jelita grubego, ostrym zapaleniu trzustki, reumatoidalnym zapaleniu stawów), w zakażeniach uogólnionych (posocznica) i silnych miejscowych, urazach związanych z przerwaniem ciągłości tkanek lub integralności tkanek (rozległe operacje, ciężkie oparzenia, choroby tkanki łącznej, rany tłuczone, martwica). W chorobach nowotworowych, wzrost stężenia IL-6 korelujący na ogół ze stopniem zaawansowania i intensywnością naciekania, obserwowany jest m.in. w przebiegu nowotworów macicy, płuca, jelita grubego, nerki i piersi. Sugerowane jest znaczenie IL-6 jako markera prognostycznego w nowotworach jelita grubego, piersi, trzustki, białaczkach limfatycznych i chłoniakach.