Fruktozamina – badanie krwi

Oznaczenie stężenia fruktozaminy w surowicy krwi. Badanie pozwala na retrospektywną ocenę stężenia glukozy w okresie trzech 3 tygodni przed pobraniem próbki krwi, istotną dla monitorowania cukrzycy i skuteczności jej leczenia. Fruktozamina (izoglukozamina) powstaje w wyniku nieenzymatycznej, trwałej glikacji białek osocza krwi, głównie albumin, prowadzącej do powstania ketoaminy. Wzrost stężenia glukozy w krwi przekłada się na wzrost stężenia fruktozaminy, tak, jak to się dzieje w przypadku glikowanej hemoglobiny (HbA1c) w erytrocytach. Ze względu jednak na krótszy czas półtrwania białek osocza w porównania do okresu życia erytrocytów, stężenie fruktozaminy jest markerem krótkoterminowym. Badanie stanowi alternatywę w przypadkach, gdy oznaczenie HbA1c jest niewiarygodne, np. w przebiegu chorób wpływających na czas życia erytrocytów. Badanie jest przydatne także w diagnostyce cukrzycy ciężarnych. Na stężenie fruktozaminy wpływają natomiast stany i choroby oddziałujące na stężenie białek w surowic, dlatego oznaczenie fruktozaminy jest niewiarygodne u chorych na zespół nerczycowy, marskość wątroby lub w przebiegu ostrej fazy. Badania nie należy wykonywać, gdy stężenie albumin w surowicy jest mniejsze niż 30 g/l.