Apolipoproteina B (ApoB) – badanie krwi

Apolipoproteina B (apoB) i apolipoproteina A 1 (apoA1) są głównymi białkami strukturalnymi cząsteczek cholesterolu. Apolipoproteina B (apoB) jest głównym składnikiem cząsteczki LDL (lipoproteiny o niskiej gęstości, ang. low density lipoprotein) i jej prekursorów: lipoproteiny o bardzo niskiej gęstości, VLDL (ang. very low density lipoprotein) i lipoproteiny o pośredniej gęstości, IDL (ang. intermediate density lipoprotein) – cząsteczek remnant. Te dwie ostatnie również łączą się z ryzykiem miażdżycy, ale w mniejszym stopniu niż LDL. Każda z tych cząsteczek zawiera jedną cząsteczkę apoB. Wszystkie te cząsteczki objęte są nazwą „złego cholesterolu” ze względu na ryzyko chorób sercowo-naczyniowych. Stosunek stężeń apoB/apoA1 uważany jest za dobry czynnik predykcyjny ryzyka zawału serca. Inne opracowania statystyczne danych sugerują jednak, że nie poprawia on oceny ryzyka wynikającego ze stosunku całkowitego cholesterolu do HDL. Stosunek LDL do apoB pozwala na rozpocznie chorych posiadających małe gęste LDL , tzw. hyperaboB. Stosunek LDL (mmol/l) do apoB (g/l) mniejszy niż 3 (przy normie 3,5) sugeruje wzrost proporcji małych gęstych cząsteczek. Oznaczenia apoprotein może być wykonywane u osób nie będących na czczo. Pomiary stężeń apoA1 i apoB pozwalają na lepszą charakterystykę cząsteczek cholesterolu (ilości i wielkości). ApoB umożliwiają ocenę cząsteczek VLDL i IDL. U chorych poddanych intensywnej terapii statynami pomiar apoB daje lepszą ocenę ryzyka chorób sercowo naczyniowych niż pomiar LDL, jednakże LDL w dalszym ciągu pozostaje głównym parametrem ocenianym. Porównaj 270, 271.